vmce header 800

vmce header 480

Allergie stuit op onbegrip

14-05-2010 | Een traktatie overslaan, op de bank zitten met gym en verplicht binnen spelen met zonnig weer. Kinderen met allergie en/of astma kunnen niet met alles meedoen, hoe graag ze ook willen.

“Ik vind het heel stoer dat het boek over mij gaat”, aldus de 15-jarige Lotte. “Ik hoop dat mensen nu iets meer begrijpen over allergie en astma.” Maar ze hebben dagelijks niet alleen te knokken tegen hun ziekte, ook stuiten ze op onbegrip. Lotte en haar moeder Willeke Brouwer uit 's-Heerenbroek hopen dat hun prentenboek daarin verandering brengt.

Voor Lotte en lotgenoten is het elke keer weer afwegen of ze met een activiteit meedoen. “De ene keer lukt het echt niet; een andere keer doe ik wel mee, ook al weet ik dat ik er een paar dagen last van heb. Mensen begrijpen dat dan niet”, vertelt Lotte. De 15-jarige is al vaak in het ziekenhuis geweest en zelfs twee keer naar Zwitserland, om na een lang ziekbed op krachten te komen. “Sommigen reageren dan wees blij, lekker met vakantie, maar voor Lotte is het hard werken om er bovenop te komen”, weet haar moeder. “En ze is een half jaar van huis; dat is echt niet leuk.”

Lotte is met haar verhaal echter niet op medelijden uit. Ze hoopt op meer begrip en dat ze zich niet steeds hoeft te verdedigen. Het gaat dan om heel gewone dingen, bijvoorbeeld een groepsopdracht voor school. “Ik kan echt niet bij iemand thuis komen waar huisdieren zijn of gerookt wordt; dan word ik heel ziek.” Ook het eten van pindas of etenswaren die hiernaast hebben gelegen, kunnen Lotte fataal worden. “Dat is geen aanstellerij. Lotte kan in een allergische shock raken en er zelfs aan overlijden”, licht moeder Willeke toe. “Al twee keer heeft ze de epipen moeten gebruiken om zich te injecteren toen het toch helemaal mis ging.”

Veel boeken staan al op haar naam, maar het nieuwe prentenboek Een tijger voor Lotte is voor Willeke Brouwer heel bijzonder. “Ik zat vaak met een brok in mijn keel te tekenen door alle herinneringen.” Echte Lotte-dingen zijn in het boek opgetekend. “Zo hield Lotte van schommelen onder de boom. Het gebeurde dan heel vaak dat ze van de schommel viel. Lotte had dan zon hevige jeuk dat ze met beide handen naar haar lijf greep.”

Bron: de Weekkrant