Mijn naam is Carmen, en ik ben student biomedische wetenschappen. Sinds kort loop ik stage op het dermatologielab in het Radboudumc waar ik onderzoek doe naar atopisch eczeem. Terwijl het vaak gaat over de gezondheidszorg voor eczeem en het contact met artsen, blijft het werk van onderzoekers vaak achter de schermen. Juist daarom vind ik het belangrijk om te laten zien waar ik onderzoek voor doe. Ik vind het belangrijk om zichtbaar te maken wat ons onderzoek inhoudt en wat dit soms zo lastig maakt. Daarom neem ik iedereen graag mee in wat ik doe tijdens mijn onderzoeksstage.

Mijn interesse in wetenschap begon eigenlijk al vroeg. Alles wat leefde in onze tuin belandde onder mijn kindermicroscoop. Vooral het menselijk lichaam vond ik fascinerend: wat gebeurt daar allemaal, en hoe werkt dat precies? Het idee dat je met onderzoek hiernaar echt kunt bijdragen aan betere zorg sprak mij aan. Biomedische wetenschappen aan de Radboud Universiteit voelde daarom als een logische keuze. In deze studie merk ik dat ik het meest op mijn plek ben wanneer ik in een ingewikkeld probleem duik en experimenten uitvoer in het lab.

Inmiddels zit ik in mijn derde jaar en loop ik stage. Ik wist al snel dat ik graag onderzoek in een lab wilde doen, en ik was dan ook erg blij toen ik een plek aangeboden kreeg op het dermatologielab van het Radboudumc. Eerlijk gezegd wist ik van tevoren nog niet zo veel van dermatologie, maar dat veranderde snel. Op de afdeling leerde ik over het fascinerende onderzoek naar atopisch eczeem. De huid lijkt zo’n zichtbaar en toegankelijk orgaan, maar er valt nog ontzettend veel over te ontdekken. In het lab wordt een mini-versie van de menselijke huid nagemaakt in een klein plastic bakje. Huidcellen groeien daarin in georganiseerde laagjes boven op elkaar, net zoals in echte huid. Vervolgens kunnen we die ‘huid’ aanpassen, bijvoorbeeld door stofjes toe te voegen of cellen genetisch te veranderen zodat het model op eczeemhuid gaat lijken. Dit kan ook door zieke huidcellen van eczeempatiënten te gebruiken. Dat maakt het mogelijk om beter onderzoek te doen dan in één simpel laagje cellen. Daarnaast kunnen we hierop medicijnen testen zonder dat daar meteen proeven op mensen of dieren voor nodig zijn. Tijdens ons overleg krijg ik zowel het labonderzoek als het klinische werk mee, en juist die combinatie vind ik mooi: je ziet hoe fundamenteel onderzoek uiteindelijk kan bijdragen aan betere zorg voor patiënten. Er komt soms veel informatie op me af op een dag, maar dat maakt het voor mij juist uitdagend en leuk.

Mijn eigen project is iets minder spectaculair dan zo’n 3D-huidmodel, maar minstens zo interessant. Ik doe data-analyse op de computer en kweek huidcellen in het lab. In de huid zitten verschillende soorten cellen met elk hun eigen rol. De bovenste laag vormt een barrière, terwijl de onderliggende cellen zorgen voor stevigheid. Over die laatste groep, de bindweefselcellen, weten we bij eczeem eigenlijk nog relatief weinig, terwijl ze wel ontstekingsstoffen kunnen produceren. Het zou dus goed kunnen dat ze een rol spelen in het ontstaan of verergeren van eczeem. Ik ben begonnen met het analyseren van een grote dataset van huiddonoren. Daarin kun je per huidcel zien welke stofjes ze maken, en hoeveel daarvan. Met behulp van een computerprogramma kun je vervolgens voorspellen hoe verschillende cellen met elkaar communiceren. Daarnaast probeer ik in het lab te testen of dat ook echt zo werkt. Ik kweek bindweefselcellen en breng ze in een omgeving die lijkt op eczeem. Vervolgens kijk ik wat er verandert en welke invloed dat heeft op de huidcellen. Ik hoop natuurlijk dat we uiteindelijk een specifiek stofje vinden dat we kunnen remmen met bijvoorbeeld een biological.

Dit is de microscoop waar ik elke dag mijn cellen bekijk om te zien of ze goed groeien.

Onderzoek doen gaat alleen niet altijd zoals gehoopt. Mijn experimenten mislukken regelmatig doordat bijvoorbeeld cellen doodgaan, en resultaten zijn soms minder duidelijk dan ik zou willen. Dat kan frustrerend zijn, maar het hoort er ook bij. Wat ik ook interessant vind, is dat cellen van verschillende mensen vaak anders reageren. Dat is iets wat je ook terugziet in hoe verschillend eczeem zich kan uiten en hoe mensen reageren op behandelingen. Hoewel ik slechts een kleine bijdrage lever aan al het onderzoek op de afdeling, kijk ik elke keer weer uit naar nieuwe resultaten. Ik hoop dat ik in de maanden van mijn stage iets kan bijdragen aan meer kennis over atopisch eczeem. Ik hoop in ieder geval dat ik jullie een leuk inkijkje heb kunnen geven achter de schermen van het lab en onderzoek naar eczeem.